araba kullanmak

113. Araba ne kadar yeniyse, bu eylemi yapmak o kadar kolay. Eskiden kullanmayı öğrenene kadar hatalı boyalı eski araba kullanılmasını düşünürdüm de artık fikrim değişti. Park sensörü, çarpışma sensörü, zart sensörü, geri görüş kamerası falan filan olunca çok daha kolay oluyor. Zeytinburnunun dapdaracık, her yeri inşaat içinde olduğu için saçma sapan park edilmiş arabalar olan sokaklarında sensörler dıdıdıdıtttt dıııııııııt dıdıdıdıdı diye ötünce bunu bir kere daha anladım. Allah herkesin ilk arabasını kapıyı açınca opsiyon dökülecek şekilde nasip etsin

112. Ehliyeti aldığımdan beri 5 senedir araba kullanmıyordum. Son bir aydır artık zorunluluk haline geldiği için tekrar başladım, iki gündür de bir eğitmenle çalışıyorum. Şuan tam da o "burası çok güzelmiş" dedirten nokta ile amatör sayılmayacak kadar refleksli noktası arasındayım ve 2 3 gün daha çalışırsak artık başlangıç derecesinde usta sürücü sayılabilirim swh. Vites değiştirme, debriyaj yönetme ve direksiyon hakimiyeti konularında son bir haftadır baya gelişmiş hissediyorum ve aslında o kadar zevkliymiş ki. Debriyaj başta baya bi gözümü korkutmuştu ama her şey gibi bunda da korkuların üzerine gidip hata yapa yapa biraz da pratikle baştaki benle bugünkü ben arasında çok fark var bence. Tek sıkıntı kurs aracı ile bizim araç arasındaki Debriyaj fren gaz hassasiyeti lol umarım zamanla buna da alışırım. Henüz trafiğe çıkmadım ama şu eğitimler bitsin, birkaç dakika tek başıma turlayacağım sonrası zaten direkt ciddi şoförlük.

111. ben bu devirde bile bir kadının özgürlüğü için ehliyetin ve arabanın çok etkili olduğunu düşünüyorum. teyzem ehliyetini geç almış bir kadındı ve beni hep o güdüledi ehliyet için. bir kadın için ne kadar erken alınırsa o kadar çok bağımsızlık ve özgürlük bence. bağımsız ve özgür olma deyince çok büyük kelimeler oldukları için çok büyük anlam aranabilir ama bir yere gitmek için babama yalvarmaktansa anahtarı alıp çekip gitmek ayrı bir özgürlük benim için. çok şükür hiç kazam yok (gizlinot: nazar işareti ) sadece kursiyerken deneme yapmak için aldığımız arabayı bahçe kapısına sürttüm azcık. alalı 2.5 sene oluyor ve ilk zamanki panikler tamamen bitti hatta şuan araba sürmekten aşırı keyif alıyorum. dileyen isteyen kalbi temiz herkese ehliyet ve kendine ait bir araba diliyorum (gizlinot: asdfg virgina wolf kendine ait bir oda new edition)

110. 28 yaşında kocaman kadın olarak ehliyetimi alalı 3 ay oldu. hemen trafiğe çıkmak durumunda kaldım çünkü yeni bir işe başladım ve arabayı zorunlu olarak verdiler. peki ben ne mi yaptım? şirket arabasıyla 3. günümde temde refüje gömüp arabayı pert ettim :) çok şükür anlayışlı insanlar, kasko vs derken dert etmediler. ancak ben yüzüme açılan ve patlayan airbag, ikiye katlanan burnumun acısı ve göbeğimdeki morluklarla kaldım :) fakat bunun beni durdurmasına izin vermeyip hala aktif olarak araç kullanıyorum. çünkü bu kazanın etkisiyle kesinlikte trafikten kopup bunu fobi haline getirebilir, bir daha asla araba kullanmayabilirdim. kendimde o panik ve korkuyu hissettim. bunu engellemek için de hiç ara vermeden araç kullanımına devam ettim. istanbul trafiğinde korkuyor muyum? evet. hiçbir kurala uymayan magandalara katlanmak zorunda mıyım? evet. ama ne yapalım, bir süre acemiliği atana dek çekeceğiz :) sonrası iyilik güzellik olacak diye düşünmek istiyorum. sadece panik atağım coşuyor bazı noktalarda, "allahım sen büyüksün yarabbimmmm sen soktun sen çıkar beni buralardan" falan diye allaha yakarırken buluyorum kendimi :) her kadının yapması gereken, müthiş özgürleştirici ve sizi birkaç adım ileri taşıyan bir şey yine de. umarım isteyen herkese nasip olur. tabii kazasız belasız, güvenli sürüşlerle! :)

109. Araç kullanmayı erkekler ile bağdaştırıyorlar ya, aşırı uyuz oluyorum. En kıralından bile iyi kullanırım, bu konuda kendimle gurur duyuyorum. Aslı olmayan bi Megalomanlık yapmıyorum gerçekten fazla iyiyim hehe

(kırk yılın başı çatır çatır övmüşüm kendimi nolcak yau)

108. ben kendi hikayemi anlatmak istiyorum.

Ben araba kullanmaktan aslında oldum olası korktum. Hatta o kadar korktum ki yaklaşık 30 yaşıma yaklaşana kadar da ehliyet alma sürecini hep erteledim. Bir gün eşimle ilerleyen süreçler için çocuk sahibi olmaya karar verdik ve eğer araba kullanmayı bilemezsem çocuğumun her ihtiyacında ya taksiye ya da babasına muhtaç olacaktık. Bu durum özgürlük kısıtlayan bir etmen olduğu için araba kullanmam lazım diye düşündüm ve serüvenim böyle başladı.

Ben çok heyecanlı başladım ama hiç panik değildim. Hatta sürücü kursu hocam bende gayet ışık görüyordu. Öyle ki direkt dönüş yolunda otobana çıkardı beni veya e-5/tem ismine ne derseniz... Orada 70/80 ile gitmek bana büyük bir haz verdi. Çok dikkat gerektiriyor. O zamanlar el göz koordinasyonum çok yoktu ama şimdi giderken riskli bir durum olmasa bile ön aynayı ve yanları mutlaka 30 saniyede bir kontrol ederim ve bunu yapmak otomatikleşmiştir artık... Neyse böyle böyle ders dönüşlerinde kurs yerine giderken hep ben kullandım, hoca da o ışığı gördüğü için bana güvendi muhtemelen, ışık gördüğü öğrencilerine bunu yapıyorlarmış. Ben radyoyu kısmak istedikçe o hep açtı... Çünkü dikkat dağıtan tüm unsurlara karşı beni geliştirmek istiyordu.. İlk anlarda rahatsız oldum ama 3-4 ders sonra alıştım. Şu an sessiz sedasız araba kullanamıyorum, mutlaka radyo çok hafif de olsa açık olmalı, yanımdaki sürücüyle gayet sohbet ediyorum, konuşuyorum hiçbir şekilde dikkatim dağılmıyor, eğer çok dikkat gerektiren bir anda değilsem.

Bunun dışında sınava gerçekten çok çalıştım, eve gelip tekrarlar bile yaptım kafamda, stratejiler yaptım. ilk sınavı geçmek zor diyorlar çünkü, ama bu işi bitirmem lazım diye düşündüm.... hocam da bana güveniyordu. Ve ilk sınavda geçtim gerçekten... Ehliyetimi aldım. Bir yanım korkuyordu, bir yanım da şimdi çık yoksa hep ertelersin diyordu...

Manyak, hep kendi tarzını dayatmaya çalışan, ama iyi bir sürücü olan bir hocadan 12 ders aldım. Her ne kadar sinir olsam da, bazı taktikleri iyiydi ve hala birkaçını kullanıyorum. Şimdi ehliyetimi alalı sadece 3buçuk ay olmuş. Bu 3 buçuk ayda genelde yanımda biriyle çıkıyordum ilk etapta. Ama ilk aydan sonra (!) eeeh yeter be tek çıkamayacak mıyım ben bu ne böyle dedim ve telefonumu alıp çıktım. Benim problemim şuydu; ben hep harita kullanmak zorundaydım hem de araba... Çünkü yeni taşınmıştım ve taşındığım yeri de hiç bilmiyordum. Eski yaşadığımız yerde olsaydık, gitmek istediğim bazı yerlere harita kullanmadan gidebilirdim... En çok korktugum şey hem harita hem araba kullanmaktı. Ama harita nasıl kullanılır iyice ögrendiginizde, kısaca haritayı çözdüğünüzde kolay oluyor. He hala heyecanlanıp yanlış yola girmedim di mi paniği yaşadığım oluyor çünkü iki kez tek başıma kayboldum :D Bu kaybolmalar kişiye özgüven veriyor, kaybolun.... Şu an geldiğim seviye; hiç bilmediğim ''uzak'' bir lokasyona tek başıma gitmeye hala biraz çekiniyorum içten içe, ama yakın yerlere veya zaten daha önceden gittiğim alanlara telefonumu (yani haritamı) alıp çıkıyorum evden... Ben korkumun üstüne gittim, bu korku büyük bir korku, hala korkularım var ama aşacağım inşallah. Mesela otobanda full hızla soldan gitmek beni korkutuyordu, şehir dışı yolculuk yaptık geçenlerde, o korktum epey azaldı diyebilirim... Bu iş zaman ayırma işi, vakit ayırın, özellikle ögrenciyseniz bunu yapın, çünkü çalışırken buna kafa patlatmak, psikolojik sınırlarınızı yenip trafiğe çıkmak, bol alıstırma yapmak yorucu olabilir.

107. Üst segment arabalar ile çok kolay gerçekten kaza yapma riskini çok azaltıyor. Benim aracım eko segment ve çoğu sensör yok ama yakınlarımda üst segment full paket araçlardan biliyorum;

- yayaya çarpma ihtimali çok az front assist direkt kitliyor.

- şerit değiştirmede güvenli değilse direkt uyarı veriyor hem görsel hem de işitsel.

- kendi kendine park özellikleri + kamera sistemleri var.

- kaydırma derdi sıfır; ayağını gazdan çekip frene basmasan bile break hold özellikleri var.

Benim aracımda ise sadece arka sensör ve otomatik vites var.. o kadar; buna da şükür :)))

106. mazotun 22 lira olması sebebiyle unuttuğum eylem.. <3 forever öğrenci akbili <3

105. ilk başlarda kamyonların yanından geçerken çok korkardım. beni sıkıştıracaklarmış gibi gelirdi hep. şimdi rahatlıkla kamyon da tır da solluyorum. her şeyi zamana bırakmak gerekiyor.

104. El goz koordinasyonu mudur her neyse o bende pek yok. Misal orgu oremem asla. Guzel dikis dikemem. Resim yapamam. Araba da boyle geliyor bana.

Valla gulmeyin ben araba surmeyi yeni yeni ogreniyorum. Ustelik manuelde. Debriyaj gaz seysini ayarlayamiyorum araba zank diye duruyor. Haydaaa en bastan. Zorlandigim konu su an bu. Henuz geri gitmeyi parketmeyi falan bilmiyorum. Ama yokusta kaldirabiliyorum araci. Cok yogun olmayan trafige ciktim ancak anayola cesaret edemedim henuz. Biraz tirsiyorum ne yalan soyleyeyim.

Ayakkabi baglamayi 14 yasinda zar zor ogrenmistim. Hantal da olabilirim bilemiyorum. Arac kullanmak cok zor geliyor o yuzden