1.
Ben de geçen hafta olan durumdur. Normalde öğretmendim Türkiye'de fakat radikal bir kararla yurt dışına taşındım yaklasık 3 ay önce. Oydu buydu derken simdi bir okulun temizliğine gidiyorum. Geçen hafta tuvalet fırçalarken sorguladım hayatı bol bol burada ne yapıyorsun diye. Nereden nereye hayat işte :)
2.
genelde kulaklığı takıp uzun yürüyüşler yaparken, otobüs, yolculuk yaparken, kalabalık bir buluşmada insanlardan sıkılıp bir köşeye çekilip oturduğumda, sabahları uyandıktan hemen sonra giyinip çıkmamın gerekmediği zamanlarda, yazın havlunun üstünde güneşlenirken, kitap okurken, film izlerken, yani kısaca sık sık kendimi hayatı sorgularken bulduğum anlardır.
çok fazla saçma şey düşünürüm. mesela en son, reenkarnasyon gerçekten varsa, insanlar neden hep insan olarak tekrar dünyaya geleceklerini düşünüyorlar diye düşündüm. bir böcek, sürüngen, balık veya başka bir canlı olarak da gelebiliriz. bir böcek olarak geldiğimizde, örümcekten kaçarken zor anlar yaşayabiliriz. bir köpek olarak dünyaya gelip, zengin ve sevgi dolu bir aile tarafından sahiplenilip, çok güzel bir hayat da yaşayabiliriz. ama neden insanlar, yine insan olarak geleceklerini düşünüyorlar. bunun altında benim bilmediğim bir şey mi var acaba diye sorgularken buldum kendimi.
9 ekim 2020 02:04
9 ekim 2020 02:05
3.
yine kendimi bulduğum boktan durum. durup durup bu çukura düşüyorum. asla dinlenmiş uyanamıyorum. yaptığım bişeyden yarı yarıya verim alabiliyorum. ne ordayım ne orada değilim. mental olarak zombi gibi yaşamaya başladım. bakıldığında tabii ki anlaşılmıyor. hayatımı değiştirdim ve bu boktan durumdan kendimi çıkarabildim demek istiyorum. varoluş sancısı mıdır ne halttır cehennem azabı gibi çekiyorum. ne yapmam gerektiğinden emin olamıyorum. kendimden de.
hilkatgaribesi
peaks
pickles